Socjologia – fatals.info

pozytywne – pobudza do lepszych pomysłów, zmusza do poszukiwania nowych rozwiązań, powoduje ujawnienie i rozwiązanie zadawnionych problemów, zmusza ludzi do wyjaśnienia swych opinii, związane z nim napięcie pobudza zainteresowanie i twórczość, daje ludziom możliwość wykazania ich zdolności

Negatywne – sprawia, iże niektórzy czują się pokonani i poniżeni, zwiększa dystans między ludźmi, wytwarza klimt podejrzeń i braku zaufania, sprawia, żę komórki organizacyjne i ludzie, którzy powinni ze sobą wspólpracować dbają o własne interesy, powoduje opory aktywne lub bierne, skłania niektórych do odejścia.
Problemem nie jest występowanie konflików lecz charakter i sposób ich rozwiązywania.

Problemem nie jest występowanie konflików lecz charakter i sposób ich rozwiązywania.

Konflikty są naturalną cechą życia społecznego. Problemem nie jest więc sam fakt ich wystąienia, lecz sposób rozwiązania. Umiejętnie rozwiązany konflikt oznacza często rozwój i postęp w życiu społecznym. Konflikty można rozwiązywać lepiej, sprawniej i szybciej jeżelui skorzysta się z wiedzy i doświadczeń określających reguły takiego zachowania się aby osiąnąć zamierzone cele w warunkach różnych zachować drugiej strony.
Przekonywanie, inaczej negocjacje – to prowadzenie rozmów w celu doprowadzenia do kompromisu lub uzgodnień. Przedmiot negocjacji jest tak różny i obszerny jak różnorodne są konflikty społeczne. Najczęściej obejmuują: konflikty zbiorowe pomiędzy organizacjami gospodarczymi, psrawy puibliczne, konflikty między pracodawcami a związkami zawodowymi. W sytuacjach konfliktowych celem przekonywania jest wyznaczenie płaszczyzn współistnienia tron o zdecydowanie rozbieżnych interesach, pociągających za sobą zróżnicowanie celów, postaw itd. Strony charakteryzują się:
- wzajemna zależność
- postrzegany konflikt
- możliowość zachowań oportunistycznych
- możliwość porozumienia się
Negocjacje można określić jako sposób podejmowania decyzji o preferowanych działaniach, oparty na wymianie informacji dwóch lub więcej stron w sytuacji, gdy niekóte z interesów stron są konfliktowe. Sukcesu nie zapewnia ani uzdolnienie werbalne, ani czar osobisty!
Negocjator musi umieć rzeczowo i klarownie przedstawić swoje propozycje. Podstawowe czynniki decydujące o tym czy komuś wierzymy : wrażenia, intencja, kompetencja.
Konsekwencją jest konieczność dokonania różnego rodzaju zmian w zakładzie pracy.

– INTEGRUJĄCE ROZWIĄZYWANIE KONFLIKTU (UZGODNIENIE, KONFRONTACJA, STOSOWANIE CELÓW NADRZĘDZNYCH);
– METODA WYCOFANIA SIĘ;
– DOMINACJA I STŁUMIENIE (WYMUSZENIE, UNIK, ŁAGODZENIE, ZASTOSOWANIE ZASADY WIĘKSZOŚCI);
– KOMPROMIS (ARBITRAŻ, ROZDZIELENIE, ODWOŁANIE SIĘ DO PRZEPISÓW PRAWA, PRZEKUPIENIE).
– otwarta dyskusja (wyraźnie określenie problemu, określenie celów zamierzonego rozstrzygnięcia, zebranie niezbędnych informacji, opracowanie możliwych alternatyw, weryfikacja wybranego rozstrzygnięcia na podstawie osiągniętego wyniku)
– negocjacje

Strajk jest przejawem ostrego konfliktu najczęściej między pracownikami a pracodawcami. Jest specyficznym rodzajem strategicznego działania charakteryzującego się narzucaniem przyjętych norm.
Strajk – zazwyczaj krótkotrwałe lub długotrwałe powstrzymywanie się osób zatrudnionych od pracy lub takie wykonywanie obowiązków służbowych, które powodują określone zakłocenia w funkcjonowaniu zakładu pracy.
Strajk jest drastyczną metodą postępowania w trakcie konfliktu, dzięki której określone grupy pragną uświadomić swe żądania pracodawcy lub osobom postawionym wysoko w hierarchii – dyrektorom lub politykom. Powodują rozległe skutki społeczno-ekonomiczne, prowadzą do eskalacji żądań i stanowią forme dezorganizacji funkcjonowania systemu społecznego. Wyróżnia się różne typy strajków. Podstawą ich wyodrębnienia jest podłoże strajku, zasięg, forma, czas trwania i podstawy prawne.
Dwie płaszczyzny działań : motywacyjna i organizacyjna (stadium niejawne, inicjowania, orgaizacyjne i organizacyjna, instytucjonalne). Kształtuje się niebezpieczny mechanizm wymuszania decyzji, nawet błędnych za pomocą nacisku grupowego, straszenia, groźby i stosowania przymusu fizycznego, szantaży, sabotażu w stosunku do administracji – rodzi to stereotyp działania i uproszczony schemat myślowy. Powstaje socjotechnika akcji strajkowych. Pojawiają się pogłoski i plotki wyzwalające negatywne reakcje emocjonalne, rodzą poczucie nieufności, niechęci, obawy w stosunku do osób i instytucji stanowiących ich przedmiot.